Transport
Opslag en warehousing
Verhuizing
Texel
Particulier

Historie

Onderstaand het eerste deel van de geschiedenis van Beers Winkel over de jaren 1939-1945.

Het is geschreven door C. Beers Sr. (1925) een van de grondleggers van het bedrijf.

Dhr. Beers kwam in 1939 in het bedrijf en nam vanwege de ziekte van zijn vader in 1943 het roer over, heeft het bedrijf door de laatste moeilijke oorlogsjarende geloodst en daarna verder opgebouwd. Dit deed hij jarenlang met, zijn helaas in 1989 overleden, broer H. Beers die vooral de operationele kant voor zijn rekening nam.

Dhr. Beers was binnen transporterend Nederland een bekend persoon. Hij nam zitting in vele besturen waarin hij altijd het belang van de transportsector naar voren bracht.

 

Nadat dhr. Beers in 1994 zijn taak als directeur van de Beers-groep heeft overgedragen aan de jongere generatie, toont hij tot op de dag van heden nog belangstelling voor het bedrijf en de ontwikkelingen binnen het vervoer in het algemeen.

 

 

 

De moeilijke jaren 1939 - 1945

Als oud-directeur van het Beurtvaart en Expeditiebedrijf Beers wil ik graag een de geschiedenis van het bedrijf beschrijven op deze website van Beers Winkel.

Nadat reeds 4 generaties Beers vanaf ca. 1830 als schipper in deze regio hun werk deden ben ik, C. Beers Pzn., in 1939 in het bedrijf gekomen.

Het bedrijf bestond toen uit 1 boot en 1 auto. Het werk wat verricht werd, was 1 x per week naar Amsterdam v.v. en 1 x per week naar Alkmaar v.v. per boot.

Met de auto werd afhaal- en bestelwerk verricht alsmede wat men tegenwoordig noemt “ongeregeld vervoer en verhuizingen”.

Samen met mijn vader P. Beers Czn. (1901) exploiteerden we de zaak. Landbouwers in de Groetpolder, de brandstofhandelaren, de Gasfabriek, Coöp. “De Goede verwachting” en de plaatselijke middenstand waren toen onze regelmatige opdrachtgevers.

Mijn beginloon was toen fl. 2,50 per week. Gasolie kostte toen fl. 2,85 per 100 liter.

Op de terugreis vanaf Amsterdam op de eerste werkweek telde mijn vader de omzet: fl. 17,00 ”niet mopperen” zei hij toen.

In de zomer van 1939 brak de mobilisatie uit en werden de militairen opgeroepen. Ik zie ze nog naar station Heerhugowaard lopen toen wij daar langs voeren.

In mei 1940 brak de oorlog uit, wij werden door de duitsers bezet.

Alles ging anders geregeld worden. Mochten de landbouwers hun granen en peulvruchten voor de oorlog zelf, of door de beurtschippers laten verkopen aan de handel, in de oorlog moest alles ingeleverd worden aan erkende opslagbedrijven.

Vanaf deze bedrijven werden dan partijen graan afgeleverd en verladen naar diverse meelfabrieken enz. Om zakken en dozen etenswaren mee te vervoeren naar familie en kennissen van de bewoners hier, konden wij deze zogenaamde beurtgoederen prachtig verstoppen onder regeringsgoederen waarvoor het schip soms verzegeld werd. Veel mensen in de stad hebben we zodoende kunnen helpen om wat aanvullend eten te bezorgen.

Deze tijd, de jaren 1940 — 1945, was een moeilijke tijd. Er gebeurde toen van alles.

Razzia’s in de stad, veel joodse mensen waren plotseling niet meer aanwezig. Represailles werden hier en daar uitgevoerd. Door de ondergrondse werd veel gedaan.

Met het beschrijven van de oorlogsperiode kan wel een boek gevuld worden. Het was een moeilijke tijd, soms ook angstig.

Doch globaal was het een tijd waarin de mensen dankbaar waren voor datgene wat je voor ze kon doen. Zorgen voor wat eten werd zeer gewaardeerd.

Dat wij deze jaren tot de laatste oorlogsdag onze diensten hebben kunnen verrichten en hebben gedurfd begrijp ik thans, 60 jaar later nog niet.

In het jaar 1942 hebben wij naast ons eerste boot van 27 ton een 2e boot gekocht : “De Tijd zal ’t leren II” een schip van 46 ton hetgeen nog in ons bezit is en nu reeds geruime tijd voor nut en genoegen wordt gebruik als plezier/vakantieboot.

Vanwege de vele herinneringen aan de oorlogsperiode met deze boot zijn wij er zeer aan gehecht en hopen het nog lang in de Beers-familie te houden.

Na de oorlog hebben we na veel moeite een aankoopvergunning gekregen om een oude legertruck te kopen, een “bedford” benzine met een totaal versleten motor, ellende vanaf de eerste dag. Weer 1 Jaar later kochten we een 2e auto : een Ford v8 legertruck met voor en achter aandrijving. Naast de boot hebben we met deze auto toch veel werk kunnen doen.

Behalve goederen werden er toen ook arbeiders door ons vervoerd. Maandags vanaf Amsterdam en vrijdags terug. Voor de opbouw van de Wieringermeer werden deze mensen ingezet en verbleven in de week in kampen (Oostwaardhoeve enz.)

Met de boot zijn wij naast Amsterdam ook op Rotterdam gaan varen. Eerst wanneer er behoefte was, daarna regelmatig. De omzet steeg toen gestaag en om onze verladers/ontvangers zekerheid te geven hun goederen op tijd te ontvangen zijn wij toen naast de boot ook met de auto op Amsterdam en Rotterdam gaan rijden.


 

Heeft u ook oude foto's van Beers Winkel? Wij hebben hier grote interesse in, U kunt onderstaand mail formulier gebruiken om deze te mailen. U kunt deze ook langs brengen, scheidersweg 2a in Winkel.

 

 

  

Mailformulier oude foto's

Naam *
Email *
Beschrijving
Bestandsupload *